Geschiedenis

Kasteel Middachten is niet toevallig ergens ontstaan. Het is strategisch gelegen tussen de hoge Veluwezoom en het lage moerassige land in een lus van de rivier de IJssel. Kasteel Middachten is dus gebouwd op een uitstekende locatie voor een verdedigingswerk. Het kasteel met zijn voorburcht was van oorsprong een versterkt huis met grachten en dikke muren waarbinnen de bewoners zich bij aanvallen veilig konden voelen. 

Middachten wordt voor het eerst genoemd in 1190 als vrij goed van Jacobus de Mithdac. Aan het begin van de 14e eeuw droeg Everardus van Middachten de bezitting (ter bescherming) over aan Reinald Graaf van Gelre. Everardus ontving het vervolgens van de graaf in leen terug. Everardus van Middachten is stamvader van alle latere Heren en Vrouwen van Middachten. 

Bijzonder is dat Middachten nooit is verkocht. Het is vererfd in zowel mannelijke als vrouwelijk lijn en het was in handen van de geslachten Steenre, Raesfelt, Reede, Bentinck en nu Ortenburg. Naast het kasteel met zijn voorburcht en tuinen omvat het landgoed ook bossen en boerderijen. Alle gebouwen die tot het landgoed behoren zijn gemakkelijk te herkennen aan de rood-wit geschilderde luiken. Rood en wit zijn de kleuren van het wapen van de familie van Middachten.

Het jaar 1673 is belangrijk in de geschiedenis van Middachten. De Franse troepen trokken zich toen terug nadat Stadhouder Willem III de stad Bonn had veroverd op de Fransen. Middachten was eigendom van Godard van Reede en zijn echtgenote Ursula van Raesfelt. Het kasteel werd verwoest en Paleis Het Loo in Apeldoorn was voor Godard van Reede aanleiding om de verwoeste burcht te verbouwen (1694-1697).

De binnenplaats van de middeleeuwse burcht werd omgebouwd tot een trappenhal en afgesloten door een rijk met stucwerk versierde koepel. Het kasteel is na deze verbouwing niet meer wezenlijk veranderd. Wel is het interieur door de eeuwen een aantal keren gerestaureerd en dat heeft zijn sporen nagelaten. De indeling van het onderhuis is wel meerdere malen aan de eisen van de tijd aangepast. 

Nadat het kasteel in 1698 herbouwd was, is met de aanleg van de tuin begonnen. De tuinen van Versailles waren tussen 1700-1725 de inspiratiebron voor het grondplan (de muren, grachten en lanen) van de tuin. Binnen deze structuur werd een formele tuin gecreeërd met geschoren hagen, vormbomen en steile taluds.

Aan het einde van de 18e eeuw raakt de Engelse landschapstuin in de mode en de tuin van Middachten werd op beperkte schaal aangepast aan deze mode. Hagen verdwenen en glooiende grasvelden en boomgroepen werden aangelegd.

Vervolgens hebben Graaf en Gravin Bentinck-van Heeckeren van Wassenaer in 1900 Hugo Poortman (een leerling van de Franse tuinarchitect E. André) opdracht gegeven weer een formele tuin aan te leggen. Hierin moesten echter wel aspecten van de Engelse landschapstuin bewaard blijven. De tuin werd toen zoals u hem nu ziet.

In de jaren na de Tweede Wereldoorlog vond een sterke versobering van de Middachter tuinen plaats. Hierbij is onder andere de grote 'parterre de broderie' (een borduurwerk van sierlijke buxusheggetjes) opgeruimd. Ook andere onderdelen van de tuin verdwenen zodat de aanleg steeds meer gereduceerd werd tot een aaneenschakeling van grasparterres. Het oorspronkelijke grondplan is echter altijd intact is gebleven.

De grote restauratie van het kasteel in de jaren 1967- 1971 was de aanleiding voor het eerste herstelplan voor de tuinen. Begin van de jaren tachtig is een aanvang gemaakt met een renovatie waarvan u de resultaten nu kunt zien. 

Interessante elementen in de tuin zijn behalve het openluchttheater  met coulissen van taxushagen o.a. de rozenleiding met oude kleurrijke geurende rozen die klimmen langs een unieke treillage: een latwerk in rococostijl. In de tuinen vindt u ook zeldzame boomsoorten zoals de Libanon ceder en de Ginkgo biloba.

In 1640 is men begonnen met de aanleg van de huidige 'Middachter Allée'. Er werden eiken geplant waarvan de kruinen in de loop van de jaren naar elkaar toegroeiden en een soort koepel vormden. Omstreeks 1760 is de Middachter Allée voor de tweede maal beplant, nu met beuken in plaats van eiken.

Aan het begin van de twintigste eeuw bestond de Middachter Allée weer uit beuken die toen de eerbiedwaardige leeftijd van circa 130 jaar hadden bereikt. In de laatste jaren van de Tweede Wereldoorlog is een deel van deze bomen opgeblazen. In de jaren vijftig van de twintigste eeuw werd de laan in twee fasen vernieuwd.

Op dit moment zijn de kruinen van de bomen alweer zover naar elkaar toegegroeid dat de koepel van weleer is hersteld.

In 2006 is een deel van de oude oprijlaan naar het kasteel (haaks op de Middachter Allee)opnieuw ingeplant met beuken. De oude beuken hadden hun dienst gedaan na 250 jaar!